KSIĘGA WSPOMNIEŃ
Twoje wspomnienia są częścią naszej historii. Co zapamiętałeś? Co Cię zaskoczyło, rozśmieszyło, wzruszyło? Jaką rolę odegrał TROP w Twoim życiu a czego nigdy nam nie zapomnisz;) Twój wpis będzie częścią naszej wspólnej opowieści. Czekamy na Wasze małe albo wielkie historie. Serio albo z przymrużeniem oka. Każde wspomnienie jest ważne – razem tworzą obraz 30 lat, które za nami i tych, które jeszcze przed nami.
TROP pokazał mi, że w biznesie można być bardzo ludzkim, dał mi takie narzędzia jak model MUD (Myśli-Uczucia-Działanie), dużo zatrzymania i refleksji, bliskości, relacji, zrozumienia z ludźmi, którzy są po TROP-ie, bo jak się kogoś spotka i padnie hasło „TROP” – to zawsze jest taka reakcja: „okej” i od razu przechodzimy na inny poziom rozmowy.
Z TROP-u zabrałam sobie przede wszystkim umiejętność patrzenia na drugiego człowieka niezależnie od tego, jakie emocje we mnie wzbudza, czyli zawsze z szacunkiem, z ciekawością. Nauczyłam się tego, żeby zawsze patrzeć na człowieka w taki sposób, żeby być otwartym na niego, być otwartym na to, żeby z nim pogadać, żeby go zrozumieć i po prostu się nim zaciekawić.
Z TROP-u biorę sobie takie zajęcia w ramach Akademii Psychologii Lidera, które poświęcone były improwizacji i bardzo dobrze przygotowały mnie na temat pt. „ja i mój nieprzewidywalny zespół”. Biorę sobie jeszcze taką refleksję: po co jest smutek? Rozmawialiśmy o tym w czasie kursu 9xJa i tam padło takie zdanie, że smutek pokazuje to, co jest ważne w życiu – taka myśl mi towarzyszy.
Skuteczność w łagodności.
Hej tu Gosia Stępień-Dudek, jestem TROPowym dinozaurem ☺️ Miałam przyjemność być co-trenerką w pierwszej edycji Szkoły Trenerów Biznesu Grupy TROP razem z Kaśką Gorzędowską (1999). Trening interpersonalny odbywał się w szczerym polu gdzieś pod Zawierciem Prowadziła Basia Chruślicka. W przerwach chodziłyśmy w żyto, żeby odpocząć od procesu 😁 Jacu – mój mentor, mój drogowskaz, mój społecznik ❤️ Dorota bizneswoman prowadząca wielogodzinne rozmowy z Andrzejem (chyba) z USA 😉) Poza tym kochana Asia, Szymon, Sonia, „Maciuś”, Dorota Banasiak, Agnieszka jedna i druga, Regina, Maciek, Stanisław i wiele, wiele innych pięknych osób. Dorota i Jac stworzyliście bezpieczny dom i katedrę rozwoju dla wielu z Nas! Z dumą powtarzam: Jestem z TROPu, ukształtował mnie TROP, Jac Jakubowski był moim pierwszym mentorem :☺️ Dziękuję i życzę Wam i całej społeczności byśmy pozostali wielką TROPową Rodziną co najmniej następne 30 lat ❤️
Trafiłam do TROP-u pod koniec studiów i to było doświadczenie formatywne. Dostałam solidną bazę do pracy z ludźmi i azymut, na który mam się kierować podczas tej podróży. Nauczyłam się słuchać, żeby usłyszeć, patrzeć, żeby zobaczyć – innych ludzi oraz siebie. Dostałam spotkania z wartościowymi ludźmi. Jac Jakubowski, mój mentor, to wspaniały nauczyciel, jeden z najważniejszych, których spotkałam na swojej drodze. Ma kosmiczną energię wiary w człowieka. Potrafi niezwykle delikatnie i równocześnie trafnie pokazać, że się idzie na manowce oraz z całą mocą wesprzeć zauważony potencjał i talenty.
TROP to ożywczy, pulsujący byt przyciągający ciekawych ludzi, którym o coś w życiu chodzi. W zetknięciu z TROP-em i głęboką sytuacją edukacyjną dostaje się szansę na rzeczywistą zmianę pod wpływem mistrzowskich poprawek krawieckich 😉 Subtelnych ściegów satynowych lub odważnych cięć.
TROP jest lekarstwem na znieczulający się świat.
Do TROP-u wraca się jak do warsztatu premium, żeby skalibrować do odpowiednich parametrów narzędzia stępione na drodze zawodowych wybojów.
To miejsce transformowania rzeczywistości. Ciekawe, czy dałoby się policzyć, ile energii poniosły dalej w świat osoby, które doświadczyły w TROP-ie twórczych eksplozji, sensu relacji międzyludzkich i mocy procesu rozwojowego opartego na dotykaniu sedna problemu?