Nowy paradygmat zarządzania w cywilizacji wiedzy

Jac Jakubow­ski, 2014-10-14 17:08:00

Epoka rewolucji prze­mysłowej, opierającej więk­szość działań na pracy maszyn przy wtórze automatycz­nie wykonywanych poleceń obsługi, to już historia. Świat pod­lega nie­ustan­nym zmia­nom, a wraz z nimi wprowadza nas w arkana spo­łeczeń­stwa infor­macyj­nego, czy jak kto woli cywilizacji wiedzy. Oto za czym nie będziemy, a przy­naj­mniej nie powin­niśmy tęsk­nić:

Naj­waż­niej­szymi aktywami i głów­nymi siłami napędowymi dobrej koniunk­tury gospodar­czej w epoce prze­mysłowej były maszyny i kapitał – rzeczy. Ludzie byli nie­zbędni, ale wymienialni. (…) Gdy wszyst­kim, czego potrzebujesz jest ludz­kie ciało i tak naprawdę nie chcesz umysłu, serca czy ducha człowieka (stanowią one czyn­niki hamujące swobodny prze­bieg procesów w epoce maszyn), To zredukowałeś go do roli przed­miotu. Zatem wiele naszych współ­czesnych metod zarzą­dza­nia wywodzi się z epoki prze­mysłowej. Wykształ­ciła w nas ona prze­konanie, że ludzi trzeba kon­tro­lować i kierować nimi. Dała nam takie pojęcie księgowo­ści, w której ludzie są kosz­tami, a maszyny aktywami. Pomyśl o tym. W bilan­sie zysków i strat umiesz­cza się ich jako koszty, wyposażenie jest w zestawieniu bilan­sowym trak­towane jako inwestycja.”

Gwał­towny roz­wój środ­ków komunikowania, ciągły przy­rost olbrzymich (wręcz nie­moż­liwych do ogar­nięcia) zasobów infor­macji, wzrost kon­kuren­cyj­no­ści gospodar­czej, w końcu innowacyjne tech­nologie, wszyst­kie wymienione elementy w spo­sób nieod­wracalny zmieniają nasze życie. Aby zro­zumieć na czym polega fenomen nowej ery, wystar­czy uważ­niej przyj­rzeć się określeniom używanym w celach jej charak­terystyki. A naj­czę­ściej stosowane brzmią następująco: trans­for­macja, natych­miastowy prze­pływ, nieod­wracalna zmiana, nie­ustanny, per­manentny i kom­plek­sowy roz­wój. Wszyst­kie te sfor­mułowania wyraź­nie pod­kreślają niejed­norod­ność nowego prądu, którego siła i zakres oddziaływania wydaje się nie do oszacowania. Nie­prze­nik­nioność nowego nurtu sprawia, że cecha taka jak nie­stabil­ność stała się pod­stawowym elemen­tem otaczającej nas rze­czy­wi­sto­ści.

Odpowiedzi nie­których szefów, prezesów i menedżerów na taką kon­struk­cję realiów, są nie tylko pozbawione sensu, ale i cał­kowicie zaskakujące. Pod­czas gdy świat i metody zarzą­dza­nia idą naprzód, przy­naj­mniej próbując nadążyć za wciąż ewoluującym środowiskiem, więk­szość menedżerów stosuje dawno nieak­tualne metody kierowania. Metody, które w grun­cie rzeczy sprowadzić można do zasady kija i mar­chewki. A chcąc pozostać szczerym, naj­czę­ściej samego kija. W odpowiedzi na wol­ność myśli i towarzyszące jej indywidualne ini­cja­tywy pracow­nik często słyszy: „Wy mi tu Kowal­ski nie wymyślaj­cie (czasem dochodzą do tego i bar­dziej dosadne epitety), tylko zrób­cie jak mówię – zro­zumiano?” No dobrze, może tak przaśnie, to zwraca się kierow­nik do pod­wład­nych na budowie, zapew­niam jed­nak, że w kor­poracjach język jest tylko nieco bar­dziej elegancki. Pod pozorem elokwen­cji, czasem erudycji tkwią bowiem liczne językowe i emocjonalne nie­spodzianki. Sens zatem pozostaje taki sam.

To nie­zwykłe, jak przy­zwyczajenie, schematy, a także wygoda – potrafią odcinać nas od rze­czy­wi­sto­ści. Wchodzimy w cywilizację wiedzy, w której głów­nym czyn­nikiem roz­woju są uczący się, zaan­gażowani ludzie. Nimi jed­nak nie można rządzić, tylko efek­tyw­nie zarządzać. Oznacza to koniecz­ność budowania pracy zes­po­ło­wej, w której znaj­dzie się prze­strzeń dla otwar­tego dialogu, wymiany doświad­czeń bez obaw, że wygłaszane opinie spo­tkają się z radykalną, czy wręcz absur­dalną krytyką. I w końcu co nie­mniej istotne należy wyzwalać w ludziach, pracow­nikach – pasję, poprzez odpowied­nio skon­struowaną motywację. I to nie dlatego, że praca z pasją nie dość, że brzmi pięk­nie i etycz­nie, to jesz­cze tworzy idealistyczny obraz firmy. Ale dlatego, że bez pasji i zaan­gażowania zwyczaj­nie nie ma mowy o biz­nesie.

Sprawa nie jest prosta. Wiele firm, chcąc sprostać temu wyzwaniu nowej epoki, musi prze­budowywać całą swoją struk­turę. Kor­poracje muszą z jed­nej strony wdrażać zmiany, szkoląc u swoich menedżerów kom­peten­cje inter­per­sonalne, z drugiej zaś tworzyć elastyczne i sprawiedliwe sys­temy oceny, inwestować w per­manentne uczenie się, wymianę wiedzy, stale pobudzając innowacyj­ność. Przy­duszeni ciężarem tych słów– zapytacie: „Czy to w ogóle jest moż­liwe?” Moż­liwe. Jak wiele rzeczy w naszym życiu, tak i budo­wa­nie suk­cesu firmy stanowi ogromne wyzwanie. Droga do jego osiągnięcia jest tradycyj­nie wyboista, kręta i często pod górkę. Trzeba sobie jed­nak uzmysłowić, że naj­więk­szym prze­cin­kiem są nasze własne ograniczenia, przy­zwyczajenia, od dawien dawna stosowane nawyki i zatwar­działa men­tal­ność. Słowem cały ten bagaż wyniesiony z opisywanej przez Covey’a epoki prze­mysłowej. Naj­pro­ściej prze­cież zapędzić do roboty, zagrozić ode­braniem premii, opieprzyć za błędy. Nie­stety, albo raczej stety, nastały tak dziwne czasy, że za podobne zachowania płaci się stop­niowym wypadaniem z rynku. Wiel­kie badania Instytutu Gal­lupa wykazały ścisły związek poziomu zysku ze spo­so­bem, w jaki trak­towani są pracow­nicy firmy przez średni menedż­ment. To już nie są prze­konania, to twarde fakty. Czas na zmiany…



Podoba Ci się ten artykuł? Udostęp­nij go!

Co to jest BAIT?

BAIT — Baza Artykułów Instytutu TROP

Instytut TROP stworzył Bazę Artykułów w których znajdą się artykuły na temat:

  • specjalizacji w Akademii TROP,
  • modeli roz­woju,
  • idei, podejść i obszarów pracy,
  • rynku szkoleniowego.

Zapraszamy do lek­tury.

Po prawej stronie możesz prze­glądać nasze artykuły po autorach oraz zobaczyć naj­now­sze pozycje. Poniżej natomiast znaj­duje się podział według zagad­nień. Ten spis jest zawsze dostępny pod tre­ścią artykułu.

Autorzy

Klik­nij na osobie, aby zobaczyć jej artykuły:


Dorota Szczepan-Jakubowska


Jac Jakubow­ski


Alicja Kulawik


Justyna Zacharuk


Paulina Wój­cik

Zagad­nienia

Klik­nij na zagad­nieniu, aby roz­winąć listę artykułów.

Czy wiesz co to znaczy? — Pojęcia

Dokąd zmierzamy? — przy­szłość gospodarki i cywilizacji

Ewa­lu­acja, czyli co tu się dzieje

Inteligen­cja emocjonalna i empatia

Metoda TROP

Praca z kon­flik­tem

Praca zespołowa

Przy­wódz­two

Schowek na narzędzia, czyli pakamera

Studia przy­pad­ków

Szkolenie i coaching

Zmiana i roz­wój

Naj­now­sze atykuły

Trenowanie spon­tanicz­nej reak­cji empatycz­nej — Jac Jakubow­ski, 2014-10-27 12:43:00

Przy­szłość, która już się dzieje — Jac Jakubow­ski, 2014-10-16 16:26:00

Nawyk — Jac Jakubow­ski, 2014-10-16 12:25:00

Przed­siębior­czość trenera, coacha, lidera zmiany — Jac Jakubow­ski, 2014-10-16 11:55:00

Zmiana (czyli ludzie a zmiana) — Jac Jakubow­ski, 2014-10-15 19:41:00

Procesy grupowe (czyli koszty i zyski wynikające z ist­nienia procesów grupowych) — Jac Jakubow­ski, 2014-10-15 19:31:00

O sytu­acji edukacyj­nej. O uczeniu się — Jac Jakubow­ski, 2014-10-15 11:40:00

O procesie grupowym — Jac Jakubow­ski, 2014-10-15 11:22:00

Animatorzy roz­woju — Jac Jakubow­ski, 2014-10-15 11:11:00

Pokaż się — moc super­wizji — Justyna Zacharuk, 2014-10-14 19:24:00

Nowy paradyg­mat zarzą­dza­nia w cywilizacji wiedzy — Jac Jakubow­ski, 2014-10-14 17:08:00

Być per­for­merem spo­łecz­nym — Jac Jakubow­ski, 2014-10-14 16:56:00

Proces uczenia się we współ­czesnym biz­nesie — Jac Jakubow­ski, 2014-10-13 17:11:00

Lider zmiany — Jac Jakubow­ski, 2014-10-13 16:00:00

Być sobą w świecie zmiany — Jac Jakubow­ski, 2014-10-12 15:57:00

Modele myślowe — Jac Jakubow­ski, 2014-10-11 12:18:00

Dylematy współ­czesnego biz­nesu — Jac Jakubow­ski, 2014-10-10 10:24:00

Emocje i empatia — Jac Jakubow­ski, 2014-10-09 12:04:00

Warsz­tat (czyli czym jest warsz­tat i jaką speł­nia rolę) — Jac Jakubow­ski, 2014-10-08 19:46:00

Wierzyć w siebie we współ­czesnym biz­nesie — Jac Jakubow­ski, 2014-10-08 17:17:00